تبليغاتX
ارمغان مستی

 

           باز ساقي زلف خود را تاب ده

 

باز ساقي زلف خود را تاب ده

                           از لبت ما را شراب ناب ده

 

كام دل را از سبوي خود بده

                         كام ديگر بوسه اي در خواب ده

 

گر حرامم كرده اي از باده ات

                        قطره اي لب تشنه را خود آب ده

 

 گر رفاقت مي كني دائم نما

                         از رفاقت جرعه اي من باب ده

 

بهر ديدارت مرا شيدا نما

                         بر من عاشق تو اسطرلاب ده

 

جشن ها بهرم بپا مي كرده اي

                            جشن ديگر بر سر تالاب ده

 

گونه و لعلت نياز جملگي

                         لعن ديگر هم تو بر سرخاب ده

 

راضيا گر طالب عشقي و بس

                            بوسه اي بر گونه توّاب ده

 

 

+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم خرداد 1385ساعت 15:17  توسط مهرداد محمد علی نژاد  | 

                               

این شعر روتقدیم میکنم به تمام اون هایی که دل پاکی دارن

بــا سلامي خـدمت جـمـع شمـا               روشن و پر نور شـد شمـع شمـا

ام.اس ايــن آوارة پــر دردســـر              كرد كانون حيـاتـم زيــر و بـر

ابتدا در چشـم و دستانـم نشست              قلب پر شور و جوانم را شكست

اي شماهايـي كه اينجا حـاضـريـد             جملگي همسان كوهي صابـريـد

پشت ام.اس را بخاكش مي‌زنـيـم              تاج فخري بر سر خود مي‌نهيـم

ما محصل ها به بحـــر امتـحـان              گر به ايران يا كه در گرد جهـان

آرزويــم بـود تـوفـيـق هــمــه                 صبر داريم ما بـه تشويق هـمـه

عاقبت پـيــروز مـي‌گـرديـم مـا               صابرانِ در غـم و درديــم مــا

عاقبت روزي رها از غم شـويــم             در ميان مردمان سالــم رويــم

برگ سبز برد در دست شماست             داور اين سرنوشت تنها خداست

 

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم خرداد 1385ساعت 23:52  توسط مهرداد محمد علی نژاد  |